Sprawa Authalii wychodzi już wszystkim bokiem, ale aby zamknąć sprawę, muszę podać dwie ważne informacje które dzisiaj ujrzały światło dzienne. Pierwsza: rzecznik Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych zażądał od Authalii usunięcia z jej strony wszelkich logotypów i oznaczeń handlowych PWPW. Druga: Ministerstwo Kultury w oficjalnym komunikacie oznajmiło, że Authalia nie jest tzw. OZZ (organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi) i poprosiło o niezwłoczny kontakt wszystkich którzy zauważą, że Authalia nadal posługuje się statusem OZZ. Ostatecznie legły więc dwa argumenty Authalii o które toczył się spór, czyli czy jest ona OZZ i czy jest partnerem PWPW.

Mój tekst krytykujący organizację Authalia za straszenie blogera sądem nie spodobał się panom z tejże organizacji. Napisali więc do mnie maila, w którym proszą o usunięcie z mojego tekstu kłamliwych informacji, bo jeśli nie, to grożą mi za to prawne konsekwencje. Konkretnie napisał do mnie pan Wojciech Tomaszewski, prokurent Authalii. Zaczął od słów, że treść maila jest tylko do mojego prywatnego użytku i nie wolno mi jej nigdzie publikować. Bardzo ciekawe zabezpieczenie: postraszyć mnie sądem i - aby uniknąć niechlubnego rozgłosu - zabezpieczyć się przed tym, bym nie mógł się tą informacją publicznie pochwalić. Mam jednak złą wiadomość dla panów z Authalii. Otóż ich licencja na przetwarzanie treści wysłanego do mnie maila nie robi na mnie, adresacie, żadnego wrażenia i do niczego nie obliguje. Nie życzę sobie nacisków i prób ingerencji w treść mojego bloga, nawet jeśli są one ubrane w grzeczne słowa. Co ciekawe, mail został wysłany również do wiadomości Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych. Czy to znaczy, że PWPW S.A. też ma coś do mnie i mojego tekstu? To postaram się wyjaśnić.

Authalia to kolejny twór mający wspierać interesy twórców. Coś jak ZAIKS, STOART czy ZPAV, ale trochę od innej strony, bo jest to "Globalne Biuro Rejestracji utworów i praw autorskich". W skrócie: Authalia ma odpłatnie (po 5 zł) wystawiać Certyfikaty Autorstwa dla twórców. Sprawie przyjrzał się Olgierd Rudak, który w serii tekstów na swoim blogu "Lege Artis" skrytykował ideę funkcjonowania Authalii, znajdując w niej kilka prawnych nieścisłości. Na krytykę zareagował prezes Authalii, wysyłając blogerowi oficjalne sprostowanie i strasząc go przy okazji sądem. Sprostowanie typowo nerwowe, bo zarzucające blogerowi "celową nierzetelność", naruszenie ustawy o prawie prasowym oraz czyn nieuczciwej konkurencji (na swojej stronie Authalia zarzuca blogerowi także "umiejętności manipulacyjne"). Jak widać, wszelkie organizacje chroniące interesy twórców po prostu nie mogą się obyć bez straszenia ludzi. W tym przypadku Authalia ledwo zdążyła rozpocząć działalność, a już straszy internautę sądem. Aż strach myśleć co będzie dalej.

Rok 2009 był rokiem technologicznych sukcesów. Udało się po trosze każdemu. Sporo ugrali duzi gracze, tacy jak Microsoft, Google i Apple, rozwinął się Facebook i Twitter, a polski rynek IT dostał olbrzymi zastrzyk gotówki w postaci unijnego programu wsparcia nowych technologii, co spowodowało rekordowy wysyp mniej lub bardziej udanych startupów. W polskim internecie przyjęła się Pokazywarka, średnio przyjął się Śledzik, Wykop umocnił swoją społecznościową pozycję. Za granicą organizacja W3C uporządkowała sprawy związane z rozwojem standardu HTML5, a Opera wdrożyła technologię Unite, zamieniającą komputery użytkowników w serwery usług sieciowych. Działo się bardzo dużo i jest co podsumowywać.

Dzisiaj na łamach bloga Antyweb prowadzonego przez Grześka Marczaka pojawiła się informacja, że od 15 grudnia dostęp do bloga będzie płatny. W rzeczywistości była to tylko ankieta, która ma sprawdzić ile osób zdecyduje się na płatny dostęp do treści (sugerowana płatność sms: 5 zł na tydzień, 9 zł na miesiąc). Po oddaniu głosu pojawia się plansza z uspokajającym napisem, że dostęp do tego najpoczytniejszego w kraju bloga IT zostaje po staremu, czyli bezpłatny, a wkrótce przeczytamy raport z badania. Mam nadzieję, że ankieta umieszczona w tym miejscu rozpocznie dyskusję na temat płatnego dostępu do treści.

Po zaliczeniu porażki sprzedażowej telefonu G1 z systemem Android, sieć Era wycofała go ze swojej oferty wstawiając w jego miejsce telefon G2. Nowy model to tak naprawdę HTC Hero, czyli telefon który od dawna można kupić w Play. Gdy kilka miesięcy temu krytykowałem Erę za kiepski limit transferu dołączony do taryfy G1 i drogie opłaty za dodatkowy ruch, naiwnie liczyłem że coś się zmieni. Niestety, nic się nie zmieniło. Sieć Era jest niereformowalna jeśli chodzi o łupienie klienta i blokowanie rozwoju rynku internetu mobilnego. Z kolejnego internetowego telefonu zrobiono drogą ofertę dla naiwnych, w której strach korzystać z internetu.

Według badań firmy AdMob połowa światowego ruchu w internecie mobilnym generowana jest z telefonów z systemem iPhoneOS. Kolejne dwa dominujące systemy to Symbian (25%) i Android (11%). Łącznie te trzy systemy generują 86% światowego ruchu. Urządzenia bez systemów operacyjnych, posiadające indywidualne, wbudowane i zamknięte oprogramowanie producenta to 1% w tym zestawieniu. Sytuacja w Polsce jest odwrotna. Według badań firmy Gemius, aż 56% ruchu w polskim internecie mobilnym przypada na telefony bez klasycznego systemu operacyjnego. Z systemów operacyjnych pierwsze miejsce zajmuje u nas Symbian (24%), potem iPhoneOS (16%), a daleko w tyle pozostaje Windows Mobile (2%) i Android (2%).

Firma SquareTrade zajmująca się sprzedażą i obsługą gwarancyjną sprzętu komputerowego przedstawiła raport awaryjności laptopów, oparty na analizie 30 tys. sprzedanych urządzeń. Z raportu wynika, że aż jedna piąta (20%) laptopów psuje się w ciągu trzech lat od daty zakupu. Stopień awaryjności jest więc bardzo wysoki. Dla porównania, średnia awaryjność trzyletnich samochodów zbadana przez organizację ADAC wynosi niecały 1%. Stąd wniosek, że laptopy psują się 20 razy częściej niż samochody. Czy to znaczy, że elektronika jest bardziej zawodna od mechaniki? Nie. Producenci samochodów po prostu bardziej dbają o reputację niż producenci laptopów.

Przez 11 lat byłem klientem Ery. Najpierw jako abonamentowiec, potem korzystając z telefonu na kartę. Po wielu latach, w 2009 roku, Era jako ostatnia na rynku dała w prepaidzie płaską stawkę do wszystkich (oczywiście oprócz Play) w wysokości 29 groszy za minutę. Niestety, reszta się nie zmieniła, bo dostosowanie się Ery do ofert konkurencji i wymagań klientów to rzecz niemożliwa. Z powodu horrendalnie wysokich kosztów korzystania z internetu, gdzie za 500 kb trzeba płacić 72 grosze i to oddzielnie za dane pobrane i wysłane (czyli w praktyce półtora złotego za proste sprawdzenie czy jest nowa poczta) zacząłem się rozglądać za innym operatorem. W międzyczasie Era zaoferowała mi darmowy pakiet internetowy z limitem 5 MB, za który i tak trzeba zapłacić 5 zł. Przeniosłem więc numer z Ery do mBank mobile i jestem zadowolony. Mam tańsze rozmowy, darmowy internet 20 MB i tanie pakiety internetowe (100 MB za 5 zł).

Zakończyło się głosowanie internautów w corocznym kontrowersyjnym plebiscycie Webstar Festival dla najlepszych polskich stron internetowych. Kandydaci wydali tysiące złotych na zgłoszenie swoich stron do konkursu, internauci wysłali tysiące płatnych sms-ów na swoich kandydatów. Ponieważ organizatorzy zwlekają do 12 grudnia z oficjalnym ogłoszeniem wyników, przedstawiam wyniki nieoficjalne, które w 100% pokrywają się z oficjalnymi (pochodzą ze strony organizatora).

Dzisiaj w serwisie Telepolis przeczytałem informację, że sieć Heyah wprowadza w grudniu promocję cenową na rozmowy głosowe z Wietnamem. Minuta połączenia z tym krajem ma kosztować 29 gr. Jednocześnie w Heyah minuta połączenia z abonentem Play w Polsce kosztuje... 79 groszy! Rozmowa z Polski do Polski kosztuje prawie trzy razy drożej niż z Polski do Wietnamu!

Rynek nowoczesnych telefonów rozwija się dynamicznie. Dwa lata temu pojawił się iPhone, w ostatnim roku pojawiło się kilka telefonów z systemem Android firmy Google. Telefony przestały służyć tylko do dzwonienia, stały się także dość wygodnymi urządzeniami do korzystania z internetu. Jednak w odróżnieniu od innych nowoczesnych produktów, które można dostać w każdym sklepie, nowoczesne telefony są towarem reglamentowanym. Aby dostać jeden z nich - trzeba czekać, aż któryś z operatorów podpisze umowę z producentem i sprowadzi telefon do kraju. Niestety, operator otrzymuje wyłączność dystrybucji, co oznacza, że konkurencji nie ma i klient jest zmuszony do przyjęcia warunków narzuconych przez jednego operatora. Klient musi podpisać umowę na dwa lub trzy lata i zapłacić na starcie co najmniej 1200 zł. Zbliżająca się premiera telefonu Droid firmy Motorola, który ma być pogromcą iPhone'a, tak naprawdę niewiele zmieni w układzie sił. Nowoczesne telefony nadal będą niszowym produktem dla gadżeciarzy i fanów technologii, a zwykli użytkownicy - których jest większość - pozostaną przy swoich Nokiach i innych tradycyjnych telefonach.

Według corocznego rankingu "Deloitte Technology Fast 50", odnotowującego najszybciej rozwijające się firmy zajmujące się nowymi technologiami, trzy polskie firmy zajęły czołowe miejsce w notowaniu. Mamy więc pierwszy sukces technologiczny od czasów, gdy zapowiadano że staniemy się drugą Japonią. Niestety, zwycięstwo jest tylko pozorne. Po pierwsze, wygraliśmy w kategorii zacofanych technologicznie państw Europy Środkowo-Wschodniej, konkurując z takimi krajami jak Rumunia, Serbia, Łotwa czy Chorwacja. Po drugie, nasze zwycięskie firmy to sektor wyłącznie internetowy (startupy, tworzenie stron www i pozycjonowanie), w przeciwieństwie do konkurentów, którzy operują w sektorach bardziej zaawansowanych, opartych o prace badawcze, projektowe i patentowe (oprogramowanie, hardware, telekomunikacja).

Przyzwyczajony jestem, że w formularzach zamówieniowych online - oprócz podawania swoich danych kontaktowych - zaznaczam opcję "wyrażam zgodę na...". Zwykle jest jedna lub dwie takie opcje. Firma Orange na stronie swojego sklepu internetowego przebiła wszystkich, ustanawiając rekord w ilości zachęt przekazania danych osobowych klienta do różnych celów marketingowych.

Organizatorom warszawskiego festiwalu filmowego nie udało się uzyskać zgody od TVP na pokaz filmu "Witajcie w życiu", który pokazuje w negatywnym świetle kulisy działalności koncernu Amway (od 1997 roku firma blokuje sądownie pokaz filmu). Przez Polskę poszybował komunikat, że tłamszona jest wolność słowa i że wciąż istnieje cenzura. Ludzie filmu i część stojących po ich stronie mediów nadal nie wiedzą (lub udają że nie wiedzą), że istnieje coś takiego jak internet, gdzie cenzurą nikt się nie przejmuje. Wspomniany film od lat można ściągnąć lub obejrzeć w internecie, co zdążyli zrobić wszyscy zainteresowani, włącznie z dziennikarzami. Bicie na alarm z powodu niedoszłego pokazu dla setki osób, podczas gdy film jest dostępny w sieci dla milionów, to coś niezrozumiałego, co zauważyła nawet sama firma Amway, pisząc że dyskusja o cenzurze jest nieporozumieniem, bo film jest przecież dostępny w sieci.