Mikroblogging to publikowanie krótkich wiadomości tekstowych lub linków do multimediów. Odbiorcami tych informacji są nasi znajomi oraz inne osoby obserwujące to co mamy do zakomunikowania. Moda na mikroblogging panuje od niedawna. Na świecie słynny jest Twitter, wzmocniony przez mikrorelacje z zamieszek w Iranie. Jego polskim odpowiednikiem jest Blip oraz od niedawna Śledzik. Ale Polakom ciężko jest przekonać się do profesjonalnych form mikroblogowania, stąd mała popularność Blipa i Twittera w naszym kraju. Główną przyczyną nie jest słaby marketing istniejących platform czy obawa społeczeństwa przed wdrożeniem się do nowego systemu komunikacji, lecz prosty fakt, że Polacy od lat mikroblogują, korzystając z narzędzi jakie mają pod ręką: poczty elektronicznej, gadu-gadu i od niedawna Naszej Klasy. Mikroblogują, choć o tym nie wiedzą i nie potrzebują wyspecjalizowanych platform do mikrobloggingu.

Szukając firmy która obsłuży płatności online dla sklepu trafiłem na serwis dotpay.pl. Z informacji na stronie dowiedziałem się, że firma ma siedzibę w Polsce, posiada tytuł agenta rozliczeniowego i jest pod stałym nadzorem Narodowego Banku Polskiego. Ale gdy zajrzałem do regulaminu korzystania z serwisu (podlinkowanego drobną czcionką w prawym dolnym rogu strony) okazało się, że zawieram umowę z zagraniczną firmą, która zastrzega że nie jest agentem rozliczeniowym, zaś sama usługa wykonywana jest na terenie Wielkiej Brytanii według prawa brytyjskiego, nie polskiego, co wyklucza kuratelę NBP, Komisji Nadzoru Finansowego i UOKiK. Dość duża rozbieżność między informacjami marketingowymi a zawartością regulaminu.

Internauci to taki bezimienny ogół, który jest winny wszelkiego zła. Redaktor Żakowski z Polityki nazywa ich chamami, redaktor Krasowski z Dziennika - prostakami. Według Jarosława Kaczyńskiego internauci to typy spod ciemnej gwiazdy, żłopiący piwo i oglądający pornografię. Z tych trzech przykładów wynika, że internauci to chamy, prostacy, alkoholicy i zboczeńcy. Mówią tak ludzie znani i opiniotwórczy, dla wielu autorytety. Niedawno dołączył do nich Kazik, który po wycieku swojej nowej płyty do sieci (a konkretnie płyty Kultu) nazywa internautów kurwami. Cierpliwie znosiłem epitety Żakowskiego, Krasowskiego i Kaczyńskiego, ale Kazikowa obelga przebrała miarę.

Miesiąc temu wytknąłem operatorom komórkowym zaporowe ceny za mobilny internet oraz zbyt niskie limity miesięcznego transferu. W tej drugiej kategorii najgorsza była Era, która dla telefonu G1 i iPhone po przekroczeniu miesięcznego limitu 500 MB naliczała wysokie opłaty za każde 100kb transferu ponad limit (wychodziło 120 zł dopłaty za każde dodatkowe 100 MB). Efekt był taki, że najpopularniejszym programem dla systemu Android wśród użytkowników Ery stał się program służący do blokowania połączeń z internetem. Od 1 września Era na swoje urodziny wprowadziła rewolucyjną taryfę "Internetowa okazja", która jest tak rewolucyjna, że zamiast taniej jest gorzej i drożej.

Największe miasta w Polsce dysponują własnymi domenami (np. warszawa.pl), w której każdy zainteresowany może wykupić subdomenę (np. mojafirma.warszawa.pl). Są to tak zwane domeny regionalne, z których korzystają głównie lokalne firmy. Domeny te są tańsze niż domeny ogólnopolskie, ich koszt to od 3 zł do 50 zł za rok utrzymania. Niestety, niechlubnym wyjątkiem jest tutaj domena lodz.pl, w której własny adres kosztuje 180 zł za pierwszy rok i 80 zł za każdy kolejny, czyli wielokrotnie więcej niż w innych miastach. Dlaczego łódzka domena jest droższa od warszawskiej czy krakowskiej?

Agencja internetowa "4kroki" stworzyła serwis comamzjesc.pl. Idea serwisu jest prosta: wprowadzamy składniki które mamy w kuchni (np. "chleb, masło, pomidory"), a serwis podpowiada nam co możemy z tego zrobić. Problem w tym, że serwis podsuwa absurdalne propozycje, np. ze wspomnianych składników proponuje, cytuję: "kawior z bakłażana", "omlet z kiełbasą" i "wędzone skrzydełka kurczaka z frytkami". Grzesiek Marczak z serwisu Antyweb opisał ten zabawny serwis, a ludzie serdecznie pośmiali się w komentarzach. Jaka była odpowiedź twórców strony, czyli agencji internetowej 4K? Wysmarowali sprostowanie, w którym ze śmiertelną powagą zarzucają autorowi recenzji "bezpodstawne zarzuty", "drapieżny atak", "słabe rozwinięcie intelektualne", "brak obiektywizmu", "brak klasy", "czarny PR" i "spazmatyczny zarzut". I to wszystko na papierze firmowym! Oto krótki poradnik "jak się ośmieszyć w branży - instrukcja w czterech krokach".

Gdy sąd nałożył grzywnę 500 zł na emerytkę za nieodprowadzenie 2 gr podatku, za poszkodowaną wstawili się dziennikarze, internauci i blogerzy. Podobnie jest w każdym przypadku, gdy urząd bądź duża firma procesuje się ze zwykłym obywatelem bądź drobnym przedsiębiorcą, korzystając z przywileju: większy może więcej. Pan Robert Rudecki z Łodzi nie miał szczęścia dostać wsparcia ze strony mediów i internautów, bo zadarł z firmą Microsoft w czasach (2004 r.), gdy nie było wykopu, blogów i dziennikarstwa obywatelskiego, a tradycyjne media niechętnie patrzyły na sprawy związane z internetem. W skrócie: pan Rudecki kupił domenę microsoft.pl. Microsoft odebrał domenę panu Rudeckiemu i w rewanżu wytoczył mu sprawę o 140 tys. zł zadośćuczynienia. Rudecki sprawę przegrał (sąd zasądził w sumie 40 tys. zł), bo nie stać go było na wieloletnią batalię sądową ze sztabem prawników wynajętych przez Microsoft. Wsparcie ze strony mediów wyglądało w ten sposób, że Interia ośmieszała go pisząc o nim per "handlarz ziół dopochwowych", serwis DobreProgramy.pl nazywał go "oszołomem", a Infojama "prymitywnym spekulantem".

Obecne urządzenia mobilne zdobywające masowy rynek, takie jak iPhone, telefony z Androidem czy Palm Pre, wyposażone są w pojemnościowe ekrany dotykowe, które obsługuje się palcem. Ekrany te wykluczają użycie rysika, znanego z urządzeń poprzedniej generacji (PalmOS, Windows Mobile) i wszystko wskazuje na to, że ten system zdominuje rynek, bo nowe telefony LG i Samsunga już go posiadają, Nokia zamierza go wprowadzić pod koniec roku, a telefony z kolejną wersją mobilnego Windowsa będą wyposażone wyłącznie w niego. Obsługa urządzenia palcem ma niewątpliwie tę zaletę, że jest łatwa i intuicyjna. Jednak wraz z odejściem od rysika i ekranów oporowych straciliśmy dwie ważne rzeczy: precyzję obsługi i możliwość wprowadzania pisma odręcznego.

Mieliśmy ZAIKS, ZPAV i STOART, od teraz mamy REPROPOL - twór zajmujący się zbiorowym zarządzaniem prawami autorskimi i to nie byle jakimi, bo wydawców. Jakie ma to przełożenie na serwisy społecznościowe, blogi i strony hobbystyczne? Ponieważ media przenoszą się do sieci, Repropol ma monitorować strony internetowe i sprawdzać kto powinien zapłacić za powielanie autorskich fragmentów. Można się więc spodziewać, że umieszczając na własnej stronie fragment tekstu skopiowany z innej strony, otrzymamy list z żądaniem zapłaty tantiem. Czy takie żądania będą słuszne? To zależy od tego, jak bardzo upierdliwie zinterpretuje prawo kontroler.

Małżeństwo Kaczmarków wytoczyło redakcji "Dziennika" sprawę sądową za opublikowanie w internecie stenogramów z podsłuchanych rozmów tej pary. "Dziennik" usunął ze swojej strony sporny artykuł i szuka naiwnych, mówiąc przed sądem: nie znaleźliśmy na naszej stronie takiego artykułu, nie ma dowodu, prosimy o oddalenie powództwa! Na szczęście kopia artykułu istnieje w archiwum Google. Po raz kolejny "Dziennik" próbował być mądrzejszy od internetu i się przeliczył.

Operatorzy komórkowi posiadają technologię umożliwiającą dostęp do internetu z poziomu telefonów komórkowych. Wciskają nam iPhony, telefony z Androidem i inne komórki z wbudowanymi przeglądarkami stron WWW i rozdzielczościami minimum 480x320. Mówią: będziesz miał internet w kieszeni, sprawdzisz pocztę z dowolnego miejsca w kraju, obejrzysz film na Youtubie jadąc tramwajem. Tymczasem dają niskie limity ściągnięć danych za kosmiczne ceny. Tak wygląda hipokryzja Wielkiej Trójki operatorów komórkowych w Polsce, czyli Ery, Plusa i Orange'a. Wielkie ciągnięcie kasy za namiastkę prawdziwych usług.

Portal gazeta.pl od dłuższego czasu publikuje główne wiadomości z błędami ortograficznymi, stylistycznymi i zwykłymi literówkami. Nie ma dnia, abym nie natknął się na błędy w co drugim newsie. Dzisiaj podobnie - na dziewięć głównych wiadomości aż cztery zawierają błędy.

Z roku na rok coraz bardziej zwiększamy penetrację internetu, a serwisy webdwazerowe - i nie tylko one - wymagają od nas tworzenia treści. Problem w tym, że większość społeczeństwa traci kontakt z pisaniem w chwili opuszczenia murów szkoły, a połowa Polaków nie czyta książek i gazet. W rezultacie w internecie roi się od błędów językowych.

W ubiegłym roku policja schwytała i postawiła przed sądem cztery osoby które zaspamowały Naszą Klasę. W tym samym roku zaspamowano moją skrzynkę pocztową, blokując dostęp do poczty i kontaktu z klientami. Policja nie chciała przyjąć zgłoszenia, a potem tak się zajęła sprawą, że postępowanie umorzono. Czym moja sprawa różni się od sprawy Naszej Klasy, że w mojej nie kiwnięto palcem, a w tamtej zorganizowano policyjną obławę na przestępców?

Z polskiego portalu IT wyciekło 50 tysięcy loginów, haseł i adresów e-mail użytkowników serwisu. Redakcja nie widzi problemu, a hasła wciąż są dostępne online. Przy ich użyciu można się logować do portalu na cudze konta. A ponieważ wiele osób ma to samo hasło do różnych serwisów (m.in. do Allegro i poczy), jest to otwarta furtka dla przestępców.